Jan van de Scheur van Haro Aluminium over de Projectprijs: ‘Meedoen is belangrijker dan winnen’
Sommige projecten blijven je bij. Door de techniek, door de samenwerking – of simpelweg omdat ze dicht bij je huis staan. Voor Haro Aluminium was GGD Gelderland-Zuid in Nijmegen zo’n project. In 2025 leverde het hen opnieuw de Reynaers Projectprijs op. “Alleen al het feit dat we genomineerd waren, voelde als winnen,” vertelt Jan van de Scheur, directeur bij Haro Aluminium. “Maar dat we ‘m tien jaar na onze eerste overwinning weer mee naar huis mochten nemen? Dat was echt de kers op de taart.”
Een project met een persoonlijk randje
Voor Jan was het project meer dan een technisch interessante opdracht. “Het is een mooi werk in de regio Nijmegen – mijn geboortestad,” zegt hij met een glimlach. “Dat geeft toch iets extra’s.” Wat het project volgens hem écht bijzonder maakt, is de toepassing van glas met een digitale print. “Daar ben ik in het voorstadium intensief bij betrokken geweest. Die glaskeuze is voor mij het meest unieke onderdeel van het gebouw.” De digitale print in het glas is niet zomaar een esthetische toevoeging. Het sluit aan bij het verhaal achter het ontwerp en vraagt om precisie in uitvoering. Juist die combinatie van techniek en betekenis maakt het project voor Haro Aluminium zo waardevol.
Samenwerken aan het beste resultaat
Het succes van het project is volgens Jan onlosmakelijk verbonden met de samenwerking in het bouwteam. “Het traject start bij de aannemer. Daarna zijn we met elkaar om tafel gegaan: de aannemer, architect Joost Roefs, mijn glasleverancier en ikzelf. We hebben vooral die digitale print uitvoerig besproken. Wat zijn de speerpunten? Waar moeten we scherp op zijn?” Die gezamenlijke afstemming in een vroeg stadium maakte het verschil. “Volgens mij is die samenwerking heel goed verlopen,” aldus Jan. “En ja, dat heeft absoluut geleid tot dit mooie eindresultaat.”
Van nominatie naar overwinning
Haro Aluminium was geen onbekende bij de Projectprijs. In 2015 won het bedrijf al eens. In 2024 volgde opnieuw een nominatie. “Dat we in 2025 weer genomineerd waren, gaf al een winning mood,” vertelt Jan. “Maar toen we daadwerkelijk wonnen, was ik echt blij verrast. Tien jaar na dato weer winnen maakt het extra bijzonder. Dus maak je borst maar nat voor 2035,” grapt hij. De erkenning kwam bovendien van het publiek. Architecten, aannemers, leveranciers en relaties brachten hun stem uit. “We hebben onze achterban natuurlijk benaderd. De aannemer en glasleverancier hebben ook een groot netwerk. Het is gewoon hartstikke leuk. Het staat goed op je cv en we zijn er trots op.”
Trots op het project
Het winnen zorgde vooral voor zichtbaarheid en trots. “Hier op kantoor staat de Projectprijs tegen de muur. Daar reageren mensen altijd op. ‘Heb je met dat project gewonnen? Wat leuk!’ Het is meteen een aanknopingspunt voor een gesprek.” Ook online zorgde het voor zichtbaarheid. “Reynaers deelde het bericht op LinkedIn, wij hebben het gedeeld. En als je bezoek krijgt, begint het gesprek er vaak vanzelf over. Vanmorgen was hier een particulier die via een aannemer bij me kwam kijken. Hij zag de prijs hangen en zei: ‘Oh, hebben jullie die gewonnen?’ Toevallig werkte hij zelf in de gezondheidszorg, dus dat maakte het extra interessant.” Maar minstens zo belangrijk is het gevoel intern. “Het management en kantoor waren echt uitermate positief. De jongens in de werkplaats zien er misschien minder van, maar ook daar overheerst trots. En dat geldt net zo goed voor onze partners.”
Meedoen is belangrijker dan winnen
Twijfelen over inzenden? Volgens Jan is dat nergens voor nodig. “Altijd doen. Meedoen is belangrijker dan winnen,” benadrukt hij. “Het geeft je bedrijf exposure en het laat zien wat je kunt.” Voor gevelbouwers in het bijzonder ziet hij daarin een belangrijke rol. “Wij maken wat de architect wil, met vakmanschap. Alleen mogen we daar best wat meer aandacht aan besteden. We mogen trots zijn op ons werk. En dat is precies waar de Projectprijs voor bedoeld is.” Het kost wat tijd om projecten te selecteren en in te dienen, erkent hij. “Maar waarom zou je het niet doen? Alle aandacht is leuk, het is leerzaam. We hebben nu twee keer gewonnen en één keer zijn we tweede geworden. Tegenwoordig zijn er maar vier nominaties. Als je daar tussen staat, is dat al bijzonder.”
Of Haro Aluminium volgend jaar weer meedoet? Jan hoeft niet lang na te denken. “We hebben bij de uitreiking nog geroepen dat we anderen ook een kans moesten geven,” zegt hij lachend. “Maar we gaan toch weer inzenden. We zien wel waar het schip strandt. We gaan er gewoon weer voor.”
